ما را حمایت کنید
 

کتاب, دفتر و قلم همه آن چیزیست که نیاز دارید, علی سلیمانی

امروزه تقریبا در همه دنیا آقای “نیک وی اچیچ” را می‌شناسند. او جوانی استرالیایی است که نه دست دارد و نه پا و بیشتر شبیه به یک ماکت نیم تنه است تا انسان! ای کاش می‌توانستیم در این ستون، عکس‌های او را که از دوران کودکی شروع شده تا امروز که به مرز ۳۰ سالگی رسیده است به شما نشان دهیم. او در واقع هیچ دست و پایی ندارد، اما آدم بی‌دست و پایی هم نبوده و تا توانسته تلاش کرده و به مدد همین اراده و توکل به خدا، اکنون دارای دو مدرک لیسانس حسابداری و برنامه ریزی مالی است. آقای نیک وی اچیچ ، کتابی نوشته با نام “زندگی بی حد و مرز” که اتفاقا به فارسی هم ترجمه شده است. این کتاب سرشار از امید و آرزوست و در همین کتاب نویسنده جوان مدعی می‌شود که اگر هدف عمده‌ زندگی خویش را پیدا کنی به همه چیز رسیده‌ای.

آری، اگر هدف عمده‌ زندگی خود را پیدا کنی در واقع به همه چیز رسیده‌ای و آن وقت زندگی برایت معنا پیدا می‌کند و از پای نمی‌نشینی و هرگز ناامید نمی‌شوی. جالب است بدانید که در یک مصاحبه از همین آقای جوان به اصطلاح ما معلول، سوال شد برای آینده چه نقشه‌ای داری، با اعتماد به نفس تمام گفت: تصمیم دارم کتابی بنویسم به نام “بدون دست، بدون پا، بدون نگرانی”

راست هم می‌گوید آقای اچیچ. او این ادعا را در زندگی خود اثبات کرده است. ای کاش عکس‌های او را به هنگام نقاشی با دهان یا شنا بدون دست و پا و حتی نوشتن با آن دو انگشت ناقص پا می‌دیدید تا به میزان عزم و اراده این جوان پی می‌بردید. او حالا مدیر یک موسسه غیرانتفاعی در اریکات است و میلیون‌ها نفر در جهان به داشتن چنین انسانی در کنار خود افتخار می‌کنند. نه تنها نیک وی اچیچ بلکه صدها و بلکه هزاران جوان در کشور داریم که باید به آنها افتخار کنیم و این جوانان با کمترین امکانات به بالاترین مدارج رسیده‌اند. بگذریم.

دوست معلمی دارم که با ذوق و ولع تمام از شاگردانش میگفت. او تعریف می‌کرد که در تهران میدان دکتر فاطمی (جهاد) در آموزشگاهی با دانش‌آموزان مدارس خاص نظیر نمونه دولتی و استعدادهای درخشان کار می‌کند و آنها را برای این آزمون‌ها آماده می‌کند. چیزی که برایش خیلی جالب بود اراده قوی برخی از دانش‌آموزان و تلاش آنها در نیل به برنامه مورد نظر آنهاست. او می‌گفت: دانش‌آموزی دارم در پایه ششم که سخت کار می‌کند و بسیار مصمم است. یک روز برای تشویق او گفتم: آفرین فرید خیلی خوب می‌خوانی و تلاش می‌کنی. این همه اطلاعات و سواد را چگونه به دست آورده‌ای؟ خیلی ساده و بی‌مقدمه گفت: تمام سواد و اطلاعات ما داخل همین کتاب‌هاست. من کتاب زیاد می‌خوانم، مخصوصا کتاب‌های درسی خودم را خوب می‌خوانم و معمولا اهل یادداشت برداری هم هستم. همین باعث شده است که به نظر شما و بقیه معلمان سواد و اطلاعاتم خوب باشد. دوست معلمم می‌گوید که سپس از او پرسیدم: برای آینده چه نقشه‌ای داری و می‌خواهی چه کار کنی؟ بی‌درنگ جواب داد که قصد دارد متخصص مغز و اعصاب شود. دوست معلمم می‌گوید: او با چنان جسارت و اعتماد به نفسی این حرف‌ها را می‌زد که امر بر من مشتبه شد که او بعدازظهر در بیمارستان عمل باز دارد و باید مریضی را جراحی کند! آری تنها کسانی که برای آینده خود نقشه و برنامه دارند و برای رسیدن به آن برنامه تلاش می‌کنند موفق خواهند شد و معمولا برای رسیدن به این اهداف هم از کمترین امکانات بهره می‌جویند و موفق هم می‌شوند.

ابزار اصلی و واقعی دانش آموز برای پیشرفت و نیل به اهداف عالی، کتاب است و دفتر و قلم و با توکل به خدا فرد داوطلب می‌تواند به قله ترقی و پیشرفت برسد. شاهد گفتار ما، آقای پویان مینایی، نفر چهارم گروه آزمایشی علوم ریاضی و فنی در آزمون سراسری سال ۱۳۹۲، است که مصاحبه ایشان در پیک سنجش شماره ۱۰۱۷ چاپ شد و با صرافت و صداقت عنوان کرد که دلیل موفقیت ارزشمند او تلاش بسیار و توکل به خدا بوده است، آن هم با کمترین امکانات.

آری، این جوان رعنای ایرانی بچه ممسنی شیراز است، منطقه‌ای که با محرومیت و نداری کنار آمده است. او و همکلاسی‌هایش در مدرسه نمونه دولتی معمولی درس خوانده‌اند که هیچ امکانات ناب و خاصی نداشته، بلکه بسیار معمولی و کم امکانات هم بوده است و به گفته این عزیز بزرگوار، حتی امکانات کافی نظیر کلاس‌های چنین و چنان و فرصت‌های خاص و ویژه خانوادگی هم موجود نبوده و همه چیز در حد معمول مثل خیلی از جاهای ایران پهناور بوده است. اما یک چیز متفاوت از جاهای دیگر و نگاه‌های دیگر بوده و آن هم عزم و اراده قوی و خوش بینی به آینده بوده است. آقای مینایی در مصاحبه عنوان می‌کند که انتظار این رتبه را داشته است. چرا؟ چون قبلا بهایش را پرداخت کرده و همه تلاش خود را برای رسیدن به هدف والای خود به خرج داده است.

آری، ایشان و ده‌ها و صدها جوان موفق ایرانی دیگر مانند ایشان نمونه‌های خوبی هستند برای این ادعا که موفقیت یک داوطلب کنکور، شرایط و ویژگی‌های خیلی خاصی را نمی‌طلبد. زیرا ابزار کار و پیشرفت دانش‌آموز و دانشجو عموما کتاب است و دفتر و قلم و به مدد همین هاست که دانش‌آموز و دانشجو می‌تواند توانمندی‌های خود را ارتقا دهد و در آسمان دانش ایران چون ستاره‌ای بدرخشد.

خوب یادم هست که چند سال قبل از همان دیار فارس و دنا جوان پرتلاش روستایی از منطقه ابرقو نفر اول کنکور در گروه آزمایشی علوم انسانی شد. نویسنده این سطور خود مصاحبه او را از تلویزیون دیده و لذت برده بود از اینکه جوان سیه چرده شیرازی گفت که برای موفقیت فقط و فقط کتاب‌های دوران تحصیلش را خوانده و هیچ ابزار و سلاح دیگری نداشته است. اما همین فرد نیز اقرار کرد که کتاب‌هاش را واو به واو و با دقت خوانده و فیش‌برداری هم کرده است.

آری، ابزار یادگیری و آمادگی برای کنکور، در واقع کتاب درسی و قلم و دفتر و “فیش” است که ممکن است این یکی برای داوطلب امروز کنکور قدری نامانوس باشد. فیش، همان برگه مخصوص یادداشت برداری است. چند سال پیش که امکانات کمک آموزشی و الکترونیک کمتر بود و هنوز لپ تاپ و تبلت و پاور پوینت و امثالهم همه جا را فرا نگرفته بود، اغلب دانش‌آموزان و داوطلبان عادت به نکته برداری، فیش نویسی و حاشیه نویسی کتاب داشتند و دانسته‌های خود را بدین‌ ترتیب ماندگار و همیشگی می‌کردند. وقتی هم دانسته‌های خود را در برگه‌های شکیل و یکسان جمع می‌کردند به آن برگه‌ها فیش می‌گفتند و مجموع فیش‌ها مجموعه‌ای از دانش‌ و سواد آنها بود. آری، در واقع آمادگی برای کنکور امری سهل و ممتنع است: هم می‌توان آن را خیلی ساده گرفت و هم بخوبی پیش برد و هم اینکه آن قدر برای آن حاشیه و مقدمه ردیف کرد که اصل از یاد برود و خدای ناکرده ما را دچار سردرگمی کند.

به داوطلبان گرامی کنکور توصیه می‌کنیم که سادگی پیشه کنند و بیشترین هم و غم خود را صرف یادگیری محتوایی کتاب‌های درسی کرده و دانسته‌های خود را هم مکتوب و دسته بندی کنند و در این راه، از تعلیم و ثبت دانایی بهره بگیرند. اگر داوطلبی از این سه ابزار بخوبی استفاده کند و توکل به خدا را هم فراموش نکند و برای رسیدن به آرمان‌هایش از انجام هیچ تلاشی فروگذار نگردد، بدون شک توفیق رفیق راهش خواهد شد و با بهره جستن از کتاب، قلم و دفتر راه خود را پیدا می‌کند و از سد موفقیت کنکور به سلامت عبور می‌کند و به همگان ثابت می‌کند که:

زکوشش به هر چیز خواهی رسید / به هر چیز خواهی کماهی رسید

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*